Terra Krzoska - zestaw czterech wierszy

obraz, Karol Wanat

sami se dotknijcie trawy

tak mówią kłiry byłe baletnice i striptizerki

że będą mieć tyle forsy i takie fury

że nie będą wiedzieć co z nimi wszystkimi zrobić

newton wymyśla grawitację trawa pod nim

rozciąga się jak litera f rozciąga się jak

sarna w ludzkim łóżku w nie swojej pościeli

tak mówią męczennice rzek i jezior

miejsc-pomiędzy ci bez kapliczek że są

spadkobiercami dwóch epok z czego obie miały już

swoje słowa i te słowa ugrzęzły w ziemi a ziemia

je wzięła za swoje

tak mówi każdy kogo się spytasz

że zjadłby robaka albo że zjedzą go robaki

to przystępne i fotogeniczne

arystokracja wymienia wyobraźnię magiczną na inną

flesze kamer dotykają naszej skóry i są czułe

po całym zajściu zostawiają nas same

bardziej niż na skróty bardziej z poradnikiem

nie ma niczego bardziej seksownego niż

ikony karty pamięci z ps1 nie ma niczego

wszystko co żyje proszę się meldować jestem

Cloud Strife i znajduję spełnienie

w krótkich interakcjach międzyludzkich

tafla szkła nad moją głową tak wysoko

że mogłaby być kopułą jestem

Psycho Mantis czytam tylko siebie

i dowiaduję się wszystkiego

welwetowy pokój

zarzucony starymi meblami jestem

na samym początku przy samym poczęciu

i nie będę uciekać

mój warkocz rozciąga się na całą

szerokość ekranu a kończy

w cudzych ustach

kryzys

pociąg valència–murcia się wykoleja

i morale jest niskie

jestem anthonym bourdainem seksturyzmu

i nie smakuje mi twoja kawa

nie smakują mi twoje owoce

a w ogóle powinni mnie przestać posądzać

o bycie anarchistą na wieczne ogrody

czekają wieczne pustynie na które też

czekają wieczne ogrody to jest drugi kronsztad

i nie będzie jesieni nie będzie płotu który grodzi

ani furtki która otwiera zostanie tylko pole

pył ziemia wszystko to co chcemy

i wszystko to co dalej czyli dokładnie

to samo

nie masz czego sprawdzać

korona cierniowa z ogryzków diy project

duża kolacja z przyjaciółmi którzy odeszli

na koniec nie zostaje już nic z żadnych kodów

wszystko kradniesz całe drzewo poznania

(tak zmienia się trasa tramwaju dwanaście)

tak zmienia się system operacyjny

tej starej maszyny która już długo nie pociągnie

ale której sygnał będzie wieczny

i wiecznie reinterpretowany i nigdy samotny

tak jak każdy sygnał

każdy wieczny

wiecznie reinterpretowany

i nigdy samotny