Adriana Sobkowiak - zestaw trzech wierszy

Maria Hajewska

1. tryb rozkazujący

nie używamy już

form bezpiecznych

zdania nie prowadzą

do wniosków

prowadzą w bok

(język nie służy do mówienia, służy do rośnięcia)

jeśli coś brzmi jak zasada

należy to sprawdzić

pod kątem nacisku

porządek utrzymuje się

dzięki powtórzeniom

dlatego

zatrzymujemy się

w połowie

to wystarczy

żeby ciągłość

zaczęła się kruszyć

żgnąć się w brzuch

i pozostać poza

ciągle za blisko ciała,

żeby mogło udawać czystą ideę

2. to nie jest ładne

to nie jest ładne

to nie ma się podobać

to nie stoi prosto

jak wasze narracje

ciało wchodzi

butami

na biały dywan języka

przepraszam —

nie przepraszam

mam gardło

i używam go

nie do śpiewania

do przeszkadzania

wam i wam

uspokój się

więc się napięłam

nie teraz

więc jest teraz

3. przepis na kobietę nowoczesną

weź miasto, które nie umie spać

dodaj ciało, które udaje, że nie boli

zamieszaj w rytmie pracy, dojazdów,

zbyt drogich kaw i zwojów internetu,

które przesuwasz tak skrzętnie palcem

to niczego nie uspokaja

wpleć w to kilka filozofek,

ale nie cytuj ich po prostu przeżuj ich książki,

połknij,

pozwól im fermentować w brzuchu

i popij zimnym mlekiem 1,5%

potem wprowadź erotykę,

ale subtelną,

taką, która nie potrzebuje sceny,

bo działa w ciszy bioder,

w myślach niewysłanych,

w tym, że ktoś cię dotyka

spojrzeniem szybciej

niż słowem

na końcu podaj to wszystko

w porcelanie codzienności,

z pęknięciem,

wabi-sabi

przez które można zajrzeć

do środka

(nie chcę)