Amelia Pudzianowska - zestaw czterech wierszy

Karina Marusińska, Obiekt z otworem, fot. Justyna Fedec

Podwieczorek 

Dla P

chciałam skrzywdzić doktora oetkera

obiecałam ci to przed snem 

potem czytałam na wikipedii czym jest seks 

powiedziałam ci ale nie chciałaś wierzyć 

twoje małe piersi urosły jak włosy na nogach 

nosiłaś oczojebne staniki jakby to były frotki 

kazałaś mi całować plakat z bravo 

i ważyć się po tobie 

nim zdałam sobie sprawę że nie żyję w reklamie

obie dorosłyśmy. pamiętasz jak smakuje krowa paula?

Badyle

złowrogie gałęzie uważaj na ich gniew 

odpłata zbyt mała za trud pracowniczy 

za podtrzymywanie nieba byś nie nosił 

niebieskich kapeluszy z pomponami białymi

byś się nie bał że spadnie ta muskularna platforma 

na której toczą się bitwy innych wymiarów 

kosmicznych pierścieni zaręczonych z olbrzymami 

byś się nie bał nadejścia zbuntowanych księżyców 

wygiętych w broń pif paf i pogrzeb grawitacji 

byś się nie bał byś się nie bał byś się nie bał 

w jedną lub drugą stronę bilety masz imienne

gdzie gołębie kręcą się jak w sokowirówce 

i anioł kuca strzepując z fajki 

meteoryt-karę za wiarę w bzdury 

na głowie korona naiwnego głupca 

i dwie ręce które nie umieją nic chwycić 

łokieć kant stołu krawędź 

uchowaj mnie od nudy gałązko oliwna

Zakupy 

gdy podajesz węża swemu bratu 

uważaj aby go dobrze chwycił 

gdy podajesz szklankę swojej siostrze 

uważaj żeby ją trzymała prawidłowo 

bądź uważny jakby życie było 

kasą samoobsługową gdzie kupuje się czas 

gdy kładziesz węża w strefie pakowania 

kładź go jak dziecko do snu 

gdy zapytają cię o liczbę szklanek 

dzielny bądź i kładź bękarta o panel 

na szali życia 

liczy się tylko przejście przez bramki

Landrynki 

widzę to w oknach

widzę w palcach

odciętych paznokciach 

gdybym mogła zobaczyć na co odpowiedzią jest moje życie 

pocałowałbym jedną z was syreny z karetek 

jeżdżące w kitlach białych jak konteksty 

bo na zakrętach siedzą wędrowcy 

i liczą na cuda

jak podstarzałe cukierki 

przyklejone do toreb