Julek Rosiński - zestaw trzech wierszy

kadr, Bartosz Konieczny

derby

pomyśl, ich spacery pożarły już całe miasto: baszty puste w środku,

po obu stronach lufy cisza. lokalna drużyna eksploatuje rankingi, ze szczelin

wynurzają się wyspy- dziewczyna porównuje je do łodzi, które ktoś wywrócił, a potem odpłynął.

ataman

podczas porannego stretchingu lubię kopać dół.

ktoś podstawił drabiny, pozapalał światła.

sala, do której idziemy, jest prawie gotowa

wszystkie wyspy są na swoim miejscu,

na każdej rośnie koniec z błyszczącym czubkiem

patrzymy na nie z góry, jak podnoszą przyłbice,

powtarzają imię.

catenaccio

on to było tylko przybijanie gwoździ do zupełnie pustej belki. powiedziałaś mi,

że nasze dzieciństwa chodzą na jednej nodze, wystarczająco długiej by wierzyć,

że na górze stoi ulepiona z ciała kropka. czy jest taki zamach, który wziął już wszystko?

czy to właśnie pod nim kończyła się reszta?